Breaking News
Home / Uncategorized / گرامر

گرامر

Le futur proche

طرز ساخت :

فعل (aller ) به زمان حال + مصدر ( فعل مورد نظر )

Je vais partir

من همین آلان خواهم رفت .

کاربرد:

۱) این زمان برای بیان عملی که در آینده بسیار نزدیک روی می دهد به کار می رود. این کاربرد در زبان محاوره بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد.

Le ciel est noir un orage va éclater

آسمان تاریک است به زودی طوفان شروع خواهد شد .

۲) همچنین این زمان در بعضی مواقع برای بیان عملی به کار می رود که در آینده ای دور واقع می شود :

Dans trois ans nous allons célébrer le millénaire de notre ville

سه سال دیگه هزاره ی شهرمان را جشن می گیریم .

Le futur antérieur

طرز ساخت :

فعل کمکی être ; avoir  به زمان آینده + اسم مفعول فعل مورد نظر

J’aurai parlé

صحبت کرده ام .

Je serai sorti

خارج شده ام .

کاربرد :

۱) در یک جمله پیرو زمانی آینده مقدم برای نشان دادن تقدم زمانی نسبت به آینده (فعل امر) استفاده می شود .

Je vous prévindrai quand j’aurai parti ma décision

وقتی تصمیم را گرفتم به شما اطلاع خواهم داد.

۲) آینده مقدم اگر تنها به کاررود نشان دهنده عملی خاتمه یافته نسبت به یک لحظه آینده است که با یک نشانه زمانی مشخص شده است .

Dans un mois nous aurons déménagé

تا ماه آینده ما اسباب کشی کرده ایم .

Nous serons arrivés avant 8 heures

ما قبل از ساعت ۸ رسیده ایم .

Il aura fini son rapport à la fin de la semaine

او گزارش خود را تا آخر هفته تمام کرده است .

نکته :

Paul n’est pas encore arrivé: il aura oublié notre rendez-vous

پل هنوز نرسیده است احتمالا قرارمان را فراموش کرده است .

( در اینجا آینده مقدم یک عمل احتمالی را بیان می کند .)

Le plus – que – parfait

طرز ساخت:

فعل کمکی être , avoir به زمان ماضی ستمراری + اسم مفعول فعل مورد نظر

J’avais parlé

من صحبت کرده بودم .

J’étais sorti

من خارج شده بودم .

کاربرد:

۱)این زمان تقدم یک عمل را نسبت به عملی دیگر در گذشته بیان می کند .

J’ai acheté le livre dont vous m’aviez parlé

من کتابی را که شما از آن برایم صحبت کرده بودید خریدم .

Il avaient marché plusieurs heures ils mouraient de soif

آنها چندین ساعت پیاده روی کرده بودند از تشنگی داشتند می مردند.

۲) هنگامی که این زمان با حرف ربط si  به کار رود یک عمل غیر واقعی در گذشته را بیان می کند .

Si tu avais suivi mes conseils!

ای کاش تو به نصیحت هایم گوش کرده بودی !

 

 

ماضی نقلی (le passé composé)

طرز ساخت : فعل کمکی (être ; avoir) به زمان حال + اسم مفعول (participe passé)

Parler = j’ai parlé

Sortir= j’ai sorti

ماضی نقلی برای بیان یک عمل انجام شده در یک زمان مشخص در گذشته نزدیک یا دور به کار می رود .

ماضی نقلی در یک متن گذشته به کار می رود برای بیان :

توالی وقایع

Je suis allé avec les enfants à la plage ; ils ont joué au ballon et ont construit un châeau de sable; puis ils ont se sont baignés.

توالی وقایع بیشتر اوقات به وسیله قیود زمانی نشان داده می شود:

Après; puis; alors ;tout à coup; ensuite

تکرار یک عمل

J’ai vu quatre fois ce film.

من این فیلم را چهار باردیده ام.

 

زمان محدود

Elle a fait son choix en dix minutes

اوظرف ده دقیقه انتخابش را کرد.

 

ماضی نقلی در ارتباط با زمان حال برای بیان تقدم زمانی به کار می ورد .

Quant on a perdu sa carte bancaire il faut tout de suite le signaler à  la banque

وقتی کسی کارت بانکی اش را گم کرد باید فورا آن را به بانک اطلاع دهد.

زمان حال ساده

زمان حال ساده انجام عملی که در همان لحظه ای که صحبت می کنیم بیان می کند :این زمان نشان دهنده عملی که در حال انجام شدن است به مثال زیر توجه کنید:

les enfants jouent au ballon dans le parc بچه ها در پارک بازی می کنند.

زمان حال محدوده مشخصی ندارد . این زمان همراه با یک مشخصه زمانی می تواند موارد زیر را بیان می کند:

  • عملی که در گذشته آغاز شده :john eqt à Pqris depuis plusieurs semaines  (جان از جند هفته پیش در پاریس است.)
  • زمان حال تکرار و عادت را بیان می کند:  à pqris je prends toujours le mètro(در پاریس من همیشه مترو سوار می شوم )
  • زمان حال برای بیان یک ضرب المثل به کار می رود:   |(پول خوشبختی نمی اورد )l’argent ne fais pas le bonheur
  •   زمان حال برای بیان فرض و شرط به کار می رود :  (اگر در ماه سپتامبر بیایی همدیگر خواهیم دید )si tu viens à pqris en septembre nous nous verron sûrement
  • ماضی استمراری

    ماضی استمراری مانند زمان حال نشان دهنده عملی است که در لحظه ای در گذشته در حال انجام شدن است.ماضی استمراری محدوده مشخصی ندارد.

    برای ساختن فعل در زمان imparfait ابتدا فعل صرف شده در زمان حال اول شخص جمع مثلا فعل parler:

    nous parlons

    شناسه فعل ساده ons در زمان حال ساده را حذف می کنیم:parl

    باقی می ماند که می شود ریشه فعل برای صرف کردن در زمان imparfait و بعد شناسه های مربوط به این زمان را اضافه می کنیم:

    parl→ais

    ais

    ais

    ait

    ions

    iez

    aient

    و بعد خواهیم داشت:

    Je parlais

    tu parlais

    il/elle parlait

    nous parlion

    vous parliez

    ils/elles parlaient

    به صرف فعل avoir توجه کنید:

    j’avais

    tu avais

    il/elle avait

    nous avions

    vous aviez

    ils/elles avaient

    تنها صرف فعل être در این زمان بی قاعده است:

    J’étais
    Tu étais
    Il/elle était
    Nous étions
    Vous étiez
    Ils/elles étaient

    ماضی استمراری برای بیان یک عادت (که معمولا به همراه یک نشانه زمانی است )به کار می رود:

    Autrefois cette bibliothèque était ouverte le samedi 9 heures à midi (سابقا این کتابخانه شنبه ها از ساعت ۹صبح تا ظهر باز بود.)

    اگر ماضی استمراری با حرف ربط siبه کار رود نشان دهنده زمان گذشته نیست بلکه یک فرض یا یک عمل غیر واقعی را بیان می کند:

    (او طوری لباس می پوشد که انگار بیست سال دارد) .Elle s’habille comme si elle avais vingt ans

    ماضی استمراری در یک عبارت مودبانه نیز به کار می رود:

    Excusez-moi de vous déranger:je voulais vous demander un renseignementببخشید مزاحمتان شدم :من می خواستم از شما اطللاعاتی بگیرم.

    Le futur

    طرز ساخت:

    برای اکثر افعال ریشه فعل زمان آینده به صورت مصدر می باشد . شناسه های آن عبارتند از : ai, as, a, ons, ez, ont

    افعال گروه اول و دوم : مصدر+  شناسه های زمان آینده

    Parler : je parlre –ai

    من صحبت خواهم کرد .

    افعال گروه سوم :

    افعالی که به re ختم می شوند (به جز faire) : مصدر بدون e + شناسه های زمان آینده

    Conduire : je conduir – ai

    من رانندگی خواهم کرد .

    افعالی که به ir  – ختم می شوند اکثرا با قاعده هستند : مصدر + شناسه های زمان آینده

    Sortir : je sortir –ai

    من خارج خواهم شد .

    بقیه افعال گروه سوم بی قاعده هستند :

    Venir : je vindr-ai

    من خواهم آمد .

    Courir: je courr-ai

    من خواهم دوید .

    افعالی که به oir – ختم می شوند اکثر بی قاعده هستند.

    Savoir: je saur-ai

    من خواهم دانست.

    کاربرد :

    زمان آینده برای بیان عملی در آینده ای نزدیک یا دور به کار می رود . این زمان اغلب با یک نشانه زمانی همراه است .

    Des orages éclaterons dans la soirée qnnonce la météo

    هواشناسی اعلام می کند : طوفان در طول شب شروع خواهد شد .

    Nous visiterons Venise ‘été prochain

    ما تابستان آینده از ونیز دیدن خواهیم کرد .

    زمان آینده ممکن است به جای فعل امر نیز به کار رود . این حالت شکل امری و دستوری را تعدیل می کند .

    Vous me donnez votre réponse au plus tard la semaine prochaine

    حداکثر تا هفته آینده پاسخ تان را به من بدهید .

     

    Le passé récent

    گذشته نزدیک (venir de + infinitif ) برای بیان یک عمل انجام شده در گذشته بسیار نزدیک به کار می رود.

    Je viens d’arriver à Paris

    من همین الان به پاریس رسیدم .

    نکته :

    در یک متن به زمان گذشته فعل venir به زمان ماضی استمراری می آید :

    Je venait d’arriver à Paris quand j’ai rencontré mon futur mari

    تازه به پاریس آمده بودم که با شوهر آینده ام ملاقات کردم .

۵ (۱۰۰%) ۱ vote

About admin admn

Check Also

فرانسه در سفر

Rate this post

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *